Minsan
sa isang gabi na pinuno
ng mga damdaming
napilitang di umamin,
hinagkan ko
ang mga lumalandas na mga luha
mula sa iyong mga mata;
pigil hiningang
pilit unawain ka
 
sa bawat hikbi
namumutawi ang pagsintang
iniiyak maiparating.
Ngunit sa pagkalat ng alat
sa mga labi
ay kasama ang pait
ng katagang inihip sa hangin;
 
inasam na ikaw
(ikaw nga kaya?)
ang hinahanap
(ikaw nga kaya?)
para sa mga huling hininga

sa bawat paghabol
ng tingin
ay nawala ka na lamang ng
tuluyan.
(ikaw pa rin nga kaya?)

Hindi na ikaw
(hindi na)
ang kabuuan,
(hindi na)
hindi na ikaw
(hindi na)
ang katapusan.
(isang masakit na alaala lamang ang iniwan)

(putanginamo)